СКА (Ростов-на-Дону) — «Динамо» (Тбилиси) 0:1 (0:1)

Чемпионат СССР 1971 года. Высшая лига. Матч № 06.
6 мая 1971 года. 19-00. Ростов-на-Дону. Стадион СКА. Ясно, 16 градусов. 15000 зрителей.
Судьи: И.Лукьянов, В.Жарков, В.Летунов (все — Москва).
СКА: Кудасов (к), Серостанов, Шергелашвили, Александров, Абрамов, Кучинскас (Плешаков, 80), Иванов (Антихович, 46), Еськов, Чуркин, Зинченко, Родионов.
«Динамо»: Урушадзе, Дзодзуашвили, Эбралидзе, Хурцилава (к), М.Мачаидзе, Петриашвили, Кутивадзе, Мчедлишвили (Челидзе, 63), Гавашели, Г.Нодия, Л.Нодия.
Гол:
0:1 М.Мачаидзе — 12

ОФИЦИАЛЬНЫЙ ПРОТОКОЛ — в наличии (ГАРФ).
Пресса — «Советский спорт», «ლელო» («Лело»).
Программа матча — есть.


Газета «Советский спорт» (Москва) от 8 мая 1971 года:

КЛЮЧ К ЧУЖОМУ ПОЛЮ.
СКА (Ростов) — «Динамо» (Тбилиси). 0:1 (0:1).
Ростов-на-Дону. Стадион СКА. 15 000 зрителей. 6 мая. Ясно. 16 градусов.
Судьи И. Лукьянов, В. Жарков, В. Летунов (все — Москва).
СКА: Кудасов, Серостанов, Шергелашвили, Александров, Абрамов, Кучинскас (Плешаков, 80), Иванов (Антихович, 46), Еськов, Чуркин, Зинченко, Родионов.
«Динамо»: Урушадзе, Дзодзуашвили, Эбралидзе, Хурцилава, Мачаидзе, Петриашвили, Кутивадзе, Мчедлишвили (Челидзе, 63), Гавашели, Г. Нодия, Л. Нодия.
Гол: Мачаидзе (12).
Дублеры — 1:0. Гол: Масляев.
Признаться, я давно не видел динамовцев столь серьезно настроенными на победу.
Видно, встряска в матче с «Араратом» не прошла в коллективе бесследно. Своих намерений не скрывали и армейцы, впервые в этом сезоне игравшие тремя «чистыми» форвардами.
Матч начался, и сразу выяснилось, что в индивидуальном мастерстве гости значительно превосходят ростовчан. Кроме того, каждый динамовец хорошо усвоил свой маневр, отчетливо знал, что и как делать. Армейцы же, у которых совершенно не улавливались связи между полузащитой и нападением, играли на редкость бессистемно.
Комбинации если и завязывались, то редко доводились до конца. Позже выяснилось, что и в атлетической подготовке тбилисцы превосходят хозяев поля.
Своеобразие игре придал гол, забитый в начале матча. Динамовцы почувствовали себя уверенней, а недостатки, выявившиеся у армейцев (о которых сказано мною выше), усугублялись.
Успешно играла средняя линия команды «Динамо». Молодой Мачаидзе полностью выключил из игры Еськова. Это было большим достижением динамовца, ибо, совершенно затерявшись на поле, Еськов перестал влиять на тактику команды, которую обычно определяет именно он. Ко всему Мачаидзе сумел еще и добиться результата: оставленный без присмотра, он, не раздумывая, метров с 20 нанес сильный удар.
Кудасов, закрытый игроками, момент удара не уловил.
Нынешние неудачи омоложенного и обновленного коллектива армейцев, вероятнее всего, связаны с тем, что команда в силу ряда обстоятельств не успела подготовиться к сезону. Она только-только нащупывает лучший вариант состава.
Достаточно сказать, что уже опробованы — и прямо на ходу — две пары центральных защитников, а вот личный состав средней линии так и не найден. Во всяком случае, тройка достаточно агрессивных форвардов СКА сидела в этом матче на голодном пайке. В поисках мяча нападающие то и дело оттягивались далеко назад, облегчая задачу обороне гостей.
Справедливости ради стоит заметить, что армейцы имели немало возможностей забить мяч. Из выгодного положения промахнулся Еськов, едва не завершился голом дерзкий рейд Серостанова.
После перерыва у армейцев в линии полузащиты появился Антихович. Он заметно оживил игру, но вскоре попал под общее монотонное настроение партнеров и сник.
А динамовцы действовали очень собранно. Дошло до того, что форварды (особенно Зинченко) и хавбеки армейцев после бесплодных попыток создать перелом, встретив мощное противодействие, отчаялись и… бросили играть. После этого лишь штанга дважды спасала ворота Кудасова. Тбилисское «Динамо» взяло два важных очка, тем более что давненько уже динамовцы не побеждали на выезде.
В. Киктев,
мастер спорта. 

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 8 мая 1971 года:

მონდომების ნაყოფი.
დონის როსტოვი. ასკ-ს სტადიონი. 6 მაისი.
ასკ (დონის როსტოვი) — “დინამო” (თბილისი) — 0:1 (0:1).
ასკ: კუდასოვი, სეროსტანოვი, შერგელაშვილი, ალექსანდროვი, აბრამოვი, ივანოვი (ანტიხოვიჩი), კუჩინსკასი (პლეშაკოვი), ესკოვი, ჩურკინი, ზინჩენკო, როდიონოვი.
“დინამო”: ურუშაძე, ძოძუაშვილი, ებრალიძე, ხურცილავა, მაჩაიძე, პეტრიაშვილი, კუტივაძე, მჭედლიშვილი (ჭელიძე), გავაშელი, გ. ნოდია, ლ. ნოდია.
მსაჯი: ი. ლუკიანოვი (მოსკოვი).
დუბლიორები — 1:0 როსტოველთა სასარგებლოდ.
ზედმეტია ლაპარაკი იმაზე, თუ რა მნიშვნელობა ენიჭებოდა როსტოვის მატჩს ორივე გუნდისთვის. თბილისელებს წინა ტურში განვლილი დამარცხების შემდეგ აუცილებლად გამარჯვება სჭირდებოდათ, სჭირდებოდათ პრესტიჟის აღსადგენადაც და სატურნირო მდგომარეობის გამოსასწორებლადაც, ხოლო როსტოველებს, უბრალოდ, უკან დასახევი გზა არა ჰქონდათ, ვინაიდან წაგების შემთხვევაში გათამაშების ცხრილში ბოლოსწინა ადგილს იკავებდნენ.
ასეთ პირობებში, როგორც წესი, დიდი მნიშვნელობა აქვს მატჩის დებიუტს და პირდაპირ უნდა ითქვას, დინამოელებმა პირველივე წუთებიდან აგრძნობინეს მასპინძლებს თავიანთი სერიოზული განზრახვა — 2 ქულის აღება. პირველი 15 წუთის განმავლობაში ისინი თითქმის არ მოსცილებიან მეტოქის კარის მისადგომებს. საქმე მარტო იმაში არაა, რომ თბილისელები ტექნიკურად სჯობდნენ მასპინძლებს. გუნდი თამაშობდა უაღრესად დიდი მონდომებით, მთელი ძალით. არ იშურებდა ძალ-ღონეს იმისთვის, რომ თავიდანვე დაეთრგუნა არმიელთა ყოველგვარი წინააღმდეგობა.
როსტოველებმა ვერ შეძლეს ამ ძლიერი იერიშის მოგერიება. მე-17 წუთზე ბურთი ჩაიგდო მაჩაიძემ. იგი დაახლოებით 20 მეტრის დაცილებით მოძრაობდა კარის პარალელურად და მოულოდნელად, მოტრიალებით დაარტყა კარში. კუდასოვმა ვერაფერი გააწყო ძლიერი დარტყმის წინააღმდეგ და იძულებული იყო ბადიდან გამოეტანა ბურთი.
როსტოველთა მოთამაშეებიდან მოპირდაპირე გუნდის ტემპს ვერ აჰყვნენ აბრამოვი, ივანოვი, კუჩინსკასი… თავდამსხმელები საიმედოდ იყვნენ ჩაკეტილი თბილისელთა დაცვის მხრივ (განსაკუთრებით კარგად ეთამაშა მაჩაიძე ესკოვს). მაშინ გუნდმა სცადა თამაში აეგო ზინჩენკოზე, მაგრამ არც აქედან გამოვიდა რამე, ვინაიდან ეს სახიფათო თავდამსხმელიც მთლიანად ნეიტრალიზებული იქნა. შეიძლება ითქვას, რომ მთელი ტაიმის განმავლობაში როსტოველებს მხოლოდ ერთი ხელსაყრელი მდგომარეობა ჰქონდათ და ისიც ვერ გამოიყენა ესკოვმა.
სამაგიეროდ, არმიელთა კართან არაერთი სახიფათო მომენტი შეიქმნა, კერძოდ, ბურთის გატანა შეეძლოთ გავაშელს, კუტივაძეს, მაჩაიძეს, ძოძუაშვილს.
განახლდა მატჩი შესვენების შემდეგ და არმიელებმა უკანასკნელად სცადეს გარდატეხის შეტანა თამაშში. უკანასკნელადო, — ვამბობთ იმიტომ რომ ამ ცდას შედეგი არ მოჰყოლია და შემდგომში მინდვრის სრული ბატონ-პატრონნი კვლავ თბილისელები იყვნენ. 57-ე წუთზე ურუშაძემ ძნელი ბურთი აიღო სეროსტანოვისგან და ამის შემდეგ ჩვენს მეკარეს საფრთხე აღარ დამუქრებია. დინამოელებს წამითაც არ დაუგდიათ ტემპი. იყო მომენტები, როცა როსტოველთა კარი ბეწვზე ეკიდა.
მაგალითად, ძიძუაშვილი-გავაშელის კომბინაციის შემდეგ ბურთი ძელს მოხვდა, მერე იგივე გამეორდა პეტრიაშვილის დარტყმისას, ძალზე სახიფათო იყო ლ. და გ. ნოდიების მიერ გათამაშებული კომბინაცია და ა.შ.
საინტერესოა ასეთი ფაქტი: თბილისელებს შარშანდელ ჩემპიონატში მეტოქის მინდორზე არც ერთხელ არ მოუპოვებიათ გამარჯვება. უკანასკნელი მატჩი, რომელიც მათ სტუმრად მოიგეს, შედგა 1969 წლის 26 ოქტომბერს… იმავე როსტოვის გუნდთან.
ნ. ახალკაცი, სპორტის ოსტატი. (ჩვენი სპეც. კორ.). 

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *