«Динамо» (Тбилиси) — «Нефтяник» (Баку) 1:0 (0:0)

Чемпионат СССР 1967 года. Класс «А». 1-я группа. Матч № 25.
10 сентября 1967 года. Тбилиси. Стадион «Динамо». Ясно, 22 градуса. 40000 зрителей.
Судьи: П.Казаков, В.Летунов, С.Беляев (все — Москва).
«Динамо»: С.Котрикадзе, Рехвиашвили, Челидзе, Хурцилава, Петриашвили, Г.Сичинава (Гавашели, 46), Кутивадзе, Асатиани, Метревели, Г.Нодия, Месхи.
«Нефтяник»: Крамаренко, А.Бабаев, Брухтий, Семиглазов, Я.Бабаев, Богданов, Гаджиев, Туаев, Банишевский, Маркаров, Зейналов (Абдуллаев, 60).
Гол:
1:0 Месхи — 52

ОФИЦИАЛЬНЫЙ СУДЕЙСКИЙ ПРОТОКОЛ — не сохранился.

ОТЧЕТЫ ПРЕССЫ:

Советский спортლელო (Лело)Заря ВостокаВечерний Тбилиси

Газета «Советский спорт» (Москва) от 12 сентября 1967 года:

Сила разнообразия.
«Динамо» (Тбилиси) — «Нефтяник» (Баку). 1:0 (0:0).
Тбилиси. Стадион «Динамо». 10 сентября. Ясно. 22 градуса. 40 000 зрителей.
Судьи П. Казаков, В. Летунов. С. Беляев (все — Москва).
«Динамо»: Котрикадзе, Рехвиашвили, Челидзе, Хурцилава, Петриашвили, Г. Сичинава (Гавашели, 46), Кутивадзе. Асатиани, Метревели, Г. Нодия, Месхи.
«Нефтяник»: Крамаренко, А. Бабаев, Брухтий, Семиглазов, Я. Бабаев, Богданов, Гаджиев, Туаев, Банишевский, Маркаров, Зейналов (Абдуллаев, 60).
Гол: Месхи (52).
Из программы, выпущенной к этой игре, я почерпнул приятную для моих земляков деталь: из 16 матчей, сыгранных с «Нефтяником» в чемпионатах страны, динамовцы победили в десяти, проиграв лишь один. В минувшее воскресенье тбилисцы взяли верх в одиннадцатый раз. но победа была не из легких.
Тбилисцы были активнее в середине поля и, что представляется мне решающим, разнообразнее в атаке. Метревели, Нодия и Месхи доставляли защитникам «Нефтяника» куда больше хлопот, чем форварды бакинцев обороне «Динамо». Разочаровал Банишевский. Говоря так, я не хочу умалить заслугу Хурцилавы, наглухо прикрывшего лидера бакинской команды. Но последний действовал так прямолинейно и тактически примитивно, что облегчал задачу опекуну. И еще одно сумели сделать динамовцы: разорвать связь между Банишевским и Маркаровым.
Конец тайма прошел в непрерывных атаках хозяев поля. Но они не использовали отличную прострельную передачу Месхи, мощные удары Асатиани цели не достигли благодаря высокому мастерству Крамаренко.
Перерыв не умерил пыла динамовских форвардов. Гол Месхи был логическим завершением серии атак, хотя и «родился» он из невинного на первый взгляд промаха Богданова. Бакинец где-то у центра поля ошибся при вбрасывании мяча, тогда тбилисцы ввели, его в игру, Кутивадзе переадресовал мяч на противоположный, фланг Метревели, последовал пас в центр на Нодия, от него к Месхи, и удар в дальний угол, ворот.
Вскоре после забитого гола, динамовцы резко сбавили активность.
Не понравилось мне судейство Казакова. Техничным, красивым и корректным был первый, тайм матча, в грубой борьбе прошел второй И в этом немалая вина арбитра, распустившего игроков, не сумевшего решительными действиями сохранить на поле дух настоящей, спортивной борьбы.
С. Шудра, заслуженный мастер спорта.
Дублеры — 2:1 в пользу »Динамо». Голы: Микашавидзе «Динамо»), Рагимов (в свои ворота), Смольников («Нефтяник).

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 12 сентября 1967 года:

ორი მატჩი — ორი გამარჯვება თბილისშიც…
თბილისი. “დინამოს” სტადიონი. 10 სექტემბერი.
“დინამო” (თბილისი) — “ნეფტიანიკი” (ბაქო) 1:0 (0:0).
“დინამო”: კოტრიკაძე, რეხვიაშვილი, ჭელიძე, ხურცილავა, გ. სიჭინავა (გავაშელი), პეტრიაშვილი, კუტივაძე, ასათიანი, მეტრეველი, ნოდია, მესხი.
“ნეფტიანიკი”: კრამარენკო, ა. ბაბაევი, ბრუხტი, ი. ბაბაევი. ბოგდანოვი, სემიგლაზოვი, ტუაევი, გაჯიევი, ბანიშევსკი, მარქაროვი, ზეინალოვი (აბდულაევი).
მსაჯი პ. კაზაკოვი (მოსკოვი).
დიდი ხანი არაა, რაც თბილისის დინამოელთა შეხვედრები ბაქოს “ნეფტიანიკთან” პრინციპული ხასიათის, დიდი მნიშვნელობის მატჩებად იქცა. ოდესღაც საშუალო კატეგორიის ბაქოს გუნდი, რომელიც უძლიერეს ლიგაში მოხვდა არა სპორტული მაჩვენებლების, არამედ გარკვეული რეფორმების (1960 წელი) ძალით, დღეისთვის საბჭოთა ფეხბურთის ავანგარდში დგას, სსრ კავშირის პირველ ნაკრებს აწვდის ძირითადი შემადგენლობის წამყვან ფეხბურთელებს და საერთოდ, მაღალი კვალიფიკაციის კოლექტივს წარმოადგენს. ბაქოს “ნეფტიანიკის” სიძლიერე და მის ცალკეულ ფახბურთელთა ინდივიდუალური ოსტატობა ჩვენ ნათლად ვიხილეთ კვირის მატჩში. გუნდი ნამდვილად ძლიერია.
ავიღოთ, თუნდაც, თავდასხმის ხაზი. მისი შეტევის მახვილს წარმოადგენს ბანიშევსკი, აგრესიული, დიდ ტერიტორიაზე მოქმედი, სისტემატურად კარზე დამიზნებული ფორვარდი, რომელიც თავისი პარტნიორების კომბინაციათა საბოლოო პუნქტს წარმოადგენს. მაგრამ საკმარისია რომელიმე სხვა თავდამსხმელი აღმოჩნდეს კარგ პოზიციაში, რომ ბანიშევსკიმ მუდმივი ადრესატიდან წამსვე გადაინაცვლოს გამთამაშებელი თავდამსხმელის როლში. მის გვერდით, ოღონდ ოდნავ უკან დაწეული, თამაშობს გუნდის მთავარი დისპეტჩერი, საუკეთესო კომბინაციური ალღოს მქონე მარქაროვი, რომელიც განუწყვეტლივ კვებავს გადაცემებით ბანიშევსკის და ფლანგურ გარღვევებზე გაჰყავს სწრაფი ტუაევი.
თავდასხმის საიერიშო რგოლში დინამოელებსაც 3 ფორვარდი ჰყავდათ: მეტრეველი, ნოდია და მესხი. ასე რომ, შემტევი ძალების ამ თანაფარდობისას საკითხი უნდა გადაეწყვიტა საშემსრულებლო ოსტატობის დონეს, გეგმის სწორედ შესრულებას, ცალკეული საბრძოლო ეპიზოდების რაციონალურად გადაწყვეტას. სამივე ჩვენმა თავდამსხმელმა შეხვედრის დიდი ნაწილი კარგად ითამაშა, მაგრამ მატჩის საერთო მსვლელობაში და მის შედეგშიც გადამწყვეტი როლი შეასრულა ნახევარდაცვამ. “ნეფტიანიკს” ეს ხაზიც ძლიერი ჰყავს, მაგრამ დინამოელებმა შუა მინდორზე უკეთესად ითამაშეს და აქ თავისი სიტყვა თქვა ასათიანმა. იგი საუცხოოდ ასრულებდა შორი მანძილიდან დარტყმებს, მინდვრის მთელ სიგანეზე აქტიურად ებრძოდა მეტოქეებს და უმცირესი შესაძლებლობის დროსაც კი თავისი გუნდის შეტევების რეგულარული მონაწილე იყო.
მატჩის პირველივე წუთებმა არ დატოვა არავითარი ეჭვი იმაში, რომ ბრძოლა უკომპრომისო, უკიდურესად დაძაბული იქნებოდა. მე-2 წუთისთვის ბაქოელები 2 ძალზე სახიფათო მომენტს გადაურჩნენ. მერე კი, ათიოდე წუთის შემდეგ, ბანიშევსკიმ და ტუაევმა ზედიზედ ორჯერ მოახვედრეს ბურთი ძელს.
ასეთ მომენტებს თვლა არ ჰქონდა მთელი თამაშის განმავლობაში. 52-ე წუთზე კუტივაძემ მინდვრის შუაგულიდან კარგად გაიყვანა ფლანგზე მეტრეველი, აქ გარემარბმა სწრაფად დატოვა “მშრალზე” ი. ბაბაევი და საჯარიმო მოედნის ცენტრისკენ გაგზავნა ბურთი. ნოდიამ ბრუხტთან ბრძოლაში წამით დაასწრო მეტოქეს და მარცხნივ გააგრძელა კომბინაცია — მესხთან. მარცხენა გარემარბმა სწორად შეაფასა სიტუაცია, მიუახლოვდა კარს და შორეულ კუთხეში გაგზავნა ბურთი — 1:0.
ერთხანს თბილისელებს კიდევ ჰქონდათ საერთო უპირატესობა და მასთან ერთად — ბურთის გატანის შესაძლებლობაც (გავაშელი ორჯერ გავიდა ღია პოზიციაში და სულ მცირე მანძილით ააცილა კარს), მერე კი დაიწყო ბაქოელთა ხანგრძლივი, მძლავრი, საფუძვლიანი შტურმი. დადგა ის პერიოდი, რომელიც თბილისის “დინამოს” ტრადიციად ექცა: გუნდი წინ იყო მინიმალური ანგარიშით და ძალების უკიდურესი დაძაბვით უხდებოდა ამ მერყევი უპირატესობის შენარჩუნება. ნერვიულობამ ორივე მოწინააღმდეგის თამაშში შეიტანა გარკვეული სიმკვეთრე, უხეშობის ელემენტი, რომლის აღკვეთა ვერ შეძლო პ. კაზაკოვმა. დინამოელებს გაუჭირდათ. “ნეფტიანიკის” თითოეული შეტევის მოგერიებას ეწირებოდა დიდი ენერგია, დიდი ჯაფა, ყოველ წუთს მოსალოდნელი იყო საპასუხო გოლი. უმნიშვნელო შეცდომასაც კი შეიძლებოდა მოჰყოლოდა ძვირფასი ქულის დაკარგვა, მაგრამ საბედნიეროდ, წინა მატჩების ისტორია არ გამეორდა. თბილისელებმა შეინარჩუნეს კარის უხიფათობა და მასთან ერთად — გამარჯვებაც.
ბ. ქორქია.

Газета «Заря Востока» (Тбилиси) от 12 сентября 1967 года:

В матчах чемпионатов страны с бакинским «Нефтяником» футболистам тбилисского «Динамо» часто сопутствует успех: достаточно сказать, что, одержав ]0 побед, они всего лишь раз вкусили горечь поражения. Воскресный матч этих команд не составил исключения. По традиции, победа осталась за динамовцами. Очень активно начав встречу хозяева поля сравнительно легко добились территориального преимущества. Но приблизиться к воротам долгое время не могли и поэтому вели обстрел из-за пределов штрафной площадки. Сильные удары Асатиани, Метревели, Месхи становятся добычей уверенно игравшего Крамаренко.
И все же первый острый момент возник не у ворот «Нефтяника»: Хурцилава (кстати сказать, хорошо проведший встречу и выключивший из игры центрфорварда гостей Банишевского) на какое-то мгновение упустил своего подопечного, тот, выйдя на прострельяую передачу, ударом головы послал мяч в перекладину. Через три минуты перекладина отразила сильный удар Туаева. На этом притязания гостей закончились. Снова территориальный и игровой перевес перешел на сторону хозяев поля. На 11-й минуте Месхи со штрафного едва не забил гол. Несколько минут спустя, левый крайний «Динамо», обыграв защитника «Нефтяника», послал мяч вдоль ворот, но Нодия не дотянулся до передачи. Наконец, на 34-й минуте Крамаренко спас команду от верного гола, перехватив в верхнем углу мяч от Асатиани.
Гол, принесший победу тбилисцам, был забит на 52-й минуте. Атаку на правом фланге начал Метревели, а ударом с левого крыла завершил Месхи.
Еще минут десять динамовцы продолжали активную игру и владели инициативой. За это время их молодой нападающий Гавашели упустил две возможности увеличить счет. Но, не добившись желаемого, хозяева поля задались целью удовлетвориться достигнутым. И… едва не поплатились за это. Не вызывает сомнения (и это подтвердилось в целом ряде матчей нынешнего сезона), что не в характере нашей команды играть на сохранение результата, уходить в «глухую» оборону. Она не готова к этому ни тактически, ни психологически. И коль скоро атака — ее стихия, хочется еще раз напомнить известную истину: атака — лучшая защита.

Газета «Вечерний Тбилиси» (Тбилиси) от 11 сентября 1967 года:

Нелегким выдался вчерашний матч чемпионата страны для тбилисских динамовцев. Их соперник — бронзовый призер прошлогоднего чемпионата бакинский «Нефтяник» и в нынешнем году играет хорошо. Вчерашний матч, вдобавок, имел немаловажное значение в борьбе за бронзовые медали, на которые претендуют оба коллектива.
Первый тайм порадовал зрителей. На поле шла красивая, острая игра. И та и другая команды имели несколько возможностей для взятия ворот, но не смогли ими воспользоваться. До перерыва счет так и не был открыт.
Если в первом тайме острые передачи Месхи зачастую не находили адресата, так как тбилисские форварды не успевали подтягиваться к штрафной площадке гостей, то в первые минуты после перерыва картина изменилась. Тбилисцы проводят несколько острых атак, одну из которых точным ударом завершает Месхи.
В оставшееся время бакинцы почти непрерывно атакуют, стремясь сравнять результат. К сожалению, динамовцы вот уже в который раз слабо провели концовку матча. Правда, вчера им удалось удержать победный счет и вписать в свой актив важные два очка.
Следует отметить дебют молодого динамовца Гочи Гавашели, который заменял во втором тайме Г. Сичинава. Дебютант довольно смело включился в игру и оставил в целом весьма приятное впечатление.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *