«Динамо» (Тбилиси) — «Шахтер» (Донецк) 2:3 (1:2)

Чемпионат СССР 1983 года. Высшая лига. Матч № 05.
16 апреля 1983 года. 19-00. Тбилиси. Стадион «Динамо» им. В.И.Ленина. 23 градуса. 29400 зрителей.
Судьи: А.Кадетов, А.Родин, А.Спирин (все — Москва).
«Динамо»: Мчедлидзе, Жиба, Чивадзе (к), Паикидзе, Муджири, Джохадзе (Гурули, 46), Сванадзе, Сулаквелидзе, Чкареули (Цаава, 65), Какилашвили, Шенгелия.
«Шахтер»: Дегтярев, Варнавский, Сопко, Симонов, Пархоменко, Рудаков, Раденко (Акименко, 83), Соколовский, Морозов (Пьяных, 88), Юрченко, Грачев.
Голы:
1:0 Шенгелия — 13 (пен.)
1:1 Морозов — 25
1:2 Соколовский — 42
1:3 Соколовский — 53
2:3 Какилашвили — 89
Предупреждения: Симонов, Пархоменко.

ОФИЦИАЛЬНЫЙ СУДЕЙСКИЙ ПРОТОКОЛ (ГАРФ, Фонд 7576, Опись 31, Дело 9307)

ОТЧЕТЫ ПРЕССЫ:

Советский спортლელოЗаря Востока

Газета «Советский спорт» (Москва) от 19 апреля 1983 года:

«Динамо» (Тбилиси) — «Шахтер» — 2:3.
«Динамо» (Тбилиси) — «Шахтер» (Донецк). 2:3 (1:2). Тбилиси. Стадион «Динамо» имени В. И. Ленина. 16 апреля. 23 градуса. 29 400 зрителей.
Судьи: А. Кадетов, А. Родин, А. Спирин (все — Москва).
«Динамо»: Мчедлидзе, Жиба, Чивадзе, Паикидзе, Муджири, Джохадзе (Гурули, 46), Сванадзе, Сулаквелидзе, Чкареули (Цаава, 65), Какилашвили, Шенгелия.
«Шахтер»: Дегтярев, Варнавский, Сопко, Симонов, Пархоменко, Рудаков, Раденко (Акимеyко, 83), Соколовский, Морозов (Пьяных, 88), Юрченко, Грачев.
Голы: Шенгелия (13, с пенальти), Морозов (25), Рудаков (42), Соколовский (53), Какилашвили (89).
Предупреждены Пархоменко и Симонов.
Дублеры — 1:0. Гол — Капанадзе.
Победа гостей была заслуженной. Они оказались тактически грамотнее хозяев поля и, что может показаться удивительным, превосходили их в технике при завершении атак. Во всяком случае, если иметь в виду сильные и точные удары по воротам (а это очень важный элемент в технической подготовке футболистов). Возможностей нанести такие удары им было предоставлено не так уж много, но и из того малого, что им отвела игра, горняки сумели извлечь максимум пользы.
Динамовцы активно начали игру. Гости, прижатые к воротам, отбивали атаку за атакой, но в одном из случаев нервы у кого-то из защитников не выдержали, и он, пытаясь отвести угрозу, сыграл рукой.
Гол, как это, к сожалению, часто бывает, несколько охладил пыл наступавших. На смену стремительности и азарту в игре динамовцев пришли успокоенность и расчетливость. Мяч стал передерживаться едва ли не каждым игроком в отдельности и командой в целом. Подолгу контролируя мяч, динамовцы тем не менее выпустили инициативу из рук.
В ином ключе построил игру «Шахтер». Свои контратаки он вел в полном соответствии с канонами современного футбола и с учетом сложившейся обстановки: стремительный перевод игры вперед, точный пас на выход и незамедлительный удар по цели.
Наибольшую опасность для ворот «Динамо» представлял успешно выступающий в нынешнем сезоне Грачев, с передач которого были забиты все три гола. И если в первом и втором случаях динамовцы вправе сетовать на нерешительность своих защитников и вратаря, то третий гол Соколовский забил неотразимым ударом в верхний угол ворот метров с 16 — 18.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 17 апреля 1983 года:

46-ე, ტური მეხუთე.
„დინამო« (თბილისი) – „შახტიორი“ (დონეცკი) 2:3 (1:2).
თბილისი. ვ. ი. ლენინინ სახელობის „დინამოს“ სტადიონი. 16 აპრილი.
„დინამო“: მჭედლიძე, ჟიბა, ჩივაძე, პაიკიძე, მუჯირი, ჯოხაძე (გურული), სვანაძე, ხულაქველიძე, ჩქარეული (ცაავა), კაკილაშვილი, შენგელია.
„შახტიორი“: დეგტიარევი, ვარნავსკი, სოპკო, სიმონოვი, პარხომენკო, რუდაკოვი, რადენკო (აკიმენკო), სოკოლოვსკი, მოროზოვი (პიანიხი) იურჩენკო, გრაჩოვი.
მსაჯი: ა. კადეტოვი.
გააფრთხილეს სიმონოვი და პარხომენკო.
სპორტში გამარჯვება საერთოდ ძლიერს რჩება. როცა საუბარი კონკრეტულ შეხვედრას, მატჩს შეეხება, სიტყვა „ძლიერი“, ცოტა არ იყოს, იცვლის მნიშვნელობას, ალბათ ამიტომაც იტყვიან ხოლმეამ მატჩში მავანი და შავანი უფრო ძლიერი გამოდგაო. ნუ უგულებელვყოფთ ამ დაუწერელ კანონს და ვთქვათ: გუშინდელ მატჩში „შახტიორი“ მეტოქეზე უკეთ თამაშობდა და დამსახურებბულადაც გაიმარჯვა.
სხვა საქმეა, რომ ნებისმიერ გამარჯვებასა თუ მარცხს თავისი მიზეზები აქვს, ნებისმიერ შედეგს ერთი ან რამდენიმე ფაქტორი განაპირობებს.
მატჩის დასაწყისის მიხედვით არც თუ იოლი იყო შეხვედრის საბოლოო შედეგის განსაზღვრა. „დინამომ“ თავიდანვე ხელთ იგდო ინიციატივა და კარგა ხანს საკმაოდ საინტერესოდ და სახიფათოდ უტევდა მეტოქეს. თბილისელთა ამ იერიშებში დროდადრო მცველებიც მონაწილეობდნენ (ჟიბა). სტუმრების მცველთა ხუთეულს (პარხომენკო პერსონალურად მეურვეობდა შენგელიას) თანდათან გაუჭირდა. მე-13 წუთზე ჯოხაძის ჩაწოდებული ბურთი ვარნავსკიმ ხელით შეაჩერა საჯარიმოში. პენალტი. შენგელიამ ზუსტად დაარტყა და თბილისელები დაწინაურდნენ – 1:0. სამწუხაროდ, ეს ყო და ეს. მასპინძლებმა რატომღაც მოთავებულად ჩათვალეს საქმე, შეანელეს ტემპი, მოადუნეს ყურადღება ედეგმაც არ დააყოვნა – 25-ე და 42-ე წუთებზე „შახტიორის“ სწრაფი კონტრშეტევების შემდეგ მოროზოვმა და რუდაკოვმა ორი ბურთლთდ გაიტანეს თბილისელთა კარში. ჩემი აზრით, სწორედ ეს – მეტოქის ძალის შეუფასებლობა თუ კეთილი დასასრულის ერთობ ნაადრევი რწმენა იყო გუშინდელი მარცხის პირველი და მთავარი მიზეზი.
რა თქმა უნდა, როცა თამაშის დასრულებამდე მთელი 45 წუთია დარჩენილი, ერთი ბურთით დაწინაურებული მეტოქის დამარცხება შეუძლებელი როდია. საამისო მაგალითები ფეხბურთში უამრავია. ვფიქრობ, ერთობ სარისკო იყო მდგომარეობის გამოსწორების ის ვარიანტი, რომელიც თბილისელებმა აირჩიეს. ნახევარმცველთა ხარჯზე თავდასხის გაძლიერების ცდამ ნაყოფი ვერ გამოიღო. ჯერ მანამდე ჭირდა „შახტიორის“ ფეხბურთელების, განსაკუთრებით კი გრაჩოვისა და მოროზოვის შეჩერება, მერე კი „შახტიორს“ მთლად გაეხსნა, ხელ-ფეხი და მასპინძელთა კართან ზედიზედ შეიქმნა საგოლე მომენტები. ერთ-ერთი მათგანი სოკოლოვსკის უძლიერესი დარტყმით და გოლითაც დასრულდა.
სავსებით შესაძლებელია, რომ ამ მეორე, ალბათ არც თუ უმნიშვნელო ფაქტორმაც მოადინა გავლენა იმაზე, რომ „დინამომ“ ვერ მეძლო თამაშში გარდატეხის შეტანა. ცაავას მინდორზე გამოსვლამ გააძლიერა მასპინძელთა იერიშები, კაკილაშვილმა ბურთიც გაიტანა, მაგრამ 90-ე წუთზე გატანილი გოლი თბილისელთათვის უფრო საპრესტიჟო იყო – 2:3.
და კიდევ ერთი: მიუხედავად საკმაოდ უსიამო მარცხისა, ჩვენი გუნდის თამაშმა მაინც არ დატოვა ცუდი შთაბეჭდილება. იქნებ უცნაურიც იყოს ასეთი განცხადება. მაგრამ ყველაფრით იგრძნობა, რომ არც თუ შორეულ მომავალში თბილისის „დინამო“ საკმაოდ კარგად ითამაშებს.
ი. ბერიაშვილი.

Газета «Заря Востока» (Тбилиси) от 17 апреля 1983 года:

ПЕРВОЕ ОЧКО КУТАИСЦЕВ.
Вчера в различных городах страны были проведены матчи пятого тура первенства СССР по футболу. Динамовцы Тбилиси на своем поле принимали финалиста Кубка страны — донецкий «Шахтер». Игра началась настойчивыми атаками хозяев поля. Уже на первых минутах Чкареули и Шенгелия не использовали выгодные моменты для взятия ворот соперника. Но динамовцы продолжали штурм и вскоре открыли счет. За игру рукой в штрафной площадке защитника «Шахтера» в их ворота был назначен 11-метровый удар, который реализовал Шенгелия.
Однако такое начало не смутило гостей. Они продолжали вести игру на контратаках, стараясь найти слабые месте в обороне тбилисцев. На 25-й минуте их настойчивость была вознаграждена. Воспользовавшись ошибкой защитников и вратаря динамовцев, Морозов точным ударом сравнял результат. На последних минутах первого тайма гости увеличили счет — 2:1. Сделал это Рудаков.
А в начале второго тайма Соколовский забил третий гол. После этого динамовцы много атаковали, но сумели только сократить разницу в счете. На 90-й минуте второй мяч в ворота «Шахтера» послал Какилашвили — 2:3. Гости одержали победу.