ЦСКА (Москва) — «Динамо» (Тбилиси) 1:2 (1:0)

Чемпионат СССР 1978 года. Высшая лига. Матч № 13.
27 июня 1978 года. 16-00. Москва. Стадион ЦСКА . 10000 зрителей.
Судьи: М.Ступар (Ивано-Франковск), М.Мкртчян (Ереван), Н.Бреев (Черновцы).
ЦСКА: Астаповский, Александров, Швецов, Николаенко, Ольшанский, Григорьев, Чесноков (Назаренко, 78), Колповский (Коробочка, 59), Дулык, Беленков, Петросян.
«Динамо»: Гогия, Г.Мачаидзе, Кантеладзе, Хинчагашвили, Муджири, Дараселия, М.Мачаидзе (к), Коридзе, Гуцаев, Кипиани, Шенгелия.
Голы:
1:0 Колповский — 22
1:1 Кипиани — 55
1:2 Шенгелия — 77
Предупреждения: Колповский (26) и Муджири (88) — умышленный удар по мячу после остановки игры.

ОФИЦИАЛЬНЫЙ ПРОТОКОЛ — в наличии (ГАРФ).
Пресса — «Советский спорт», «ლელო» («Лело»).
Программа матча — есть.


Газета «Советский спорт» (Москва) от 29 июня 1978 года:

ЦСКА — «Динамо» (Тбилиси) — 1:2.
ЦСКА — «Динамо» (Тбилиси). 1:2 (1:0).
Москва. Стадион ЦСКА. 27 июня. Солнечно. 25 градусов. 10 000 зрителей.
Судьи М. Ступар (Ивано-Франковск), М. Мкртчян (Ереван), Н. Бреев (Черновцы).
ЦСКА: Астаповский, Александров, Швецов, Николаенко, Ольшанский, Григорьев, Чесноков (Назаренко, 78), Колповский (Коробочка, 59), Дулык, Беленков, Петросян.
«Динамо»: Гогия. Г. Мачаидзе, Кантеладзе, Хинчагашвили. Муджири, Дараселия, М. Мачаидзе, Коридзе, Гуцаев, Кипиани, Шенгелия.
Голы: Колповский (22), Кипиани, (55), Шенгелия (77).
Предупреждены Колповский, Муджири.
Дублеры — 1:0. Гол: Михалькович.
13-й тур завершился матчем команд, каждой из которых успех позволил твердо разместиться на первой строке турнирной таблицы. Изменения в составах у соперников произошли небольшие. После долгого перерыва, оправившись от болезни, на поле вышли Чесноков и Дараселия. Кроме того, у Тбилисцев на месте правого защитника действовал Гоча Мачаидзе (он заменил травмированного Хизанишвили).
Обе команды выставили, как обычно, по три нападающих, но в прошедшей встрече форварды особой активности не проявили: темп игры был довольно невысок.
В первом тайме у армейцев активно играли полузащитники Дулык и Колповский.
Последний на 20-й минуте мощным ударом издалека послал мяч в перекладину, ворот, а через две минуты с подачи Беленкова открыл счет. Тут бы футболистам ЦСКА и развить успех, тем более что в обороне у Тбилисцев дела обстояли далеко не блестяще. Но хозяева поля стали играть медленно, надеясь, видимо, удержать счет. Нападающие передвигались в основном по своим «желобкам», полузащитники и защитники передавали мяч ближнему партнеру и только в ноги. В центре поля неразлучную пару составили, два капитана — Ольшанский и М. Мачаидзе. Оба зорко следили друг за другом и в результате в первом тайме в игре почти не участвовали.
После перерыва цепочка, связывавшая этих футболистов, разорвалась, и каждый из игроков отошел назад, в центр своей обороны. Это позволило им эпизодически участвовать в организации атак. Мачаидзе вместе с Кипиани длинными передачами выводил вперед Гуцаева, Шенгелия, Дараселия. И хотя каждый из выходивших вперед динамовцев был не так быстр, как раньше, все же за счет хорошей техники им иной раз удавалось обыграть, своих подопечных. На 51-й минуте удар Дараселия с трудом отразил Астаповский, а через мгновение на передачу полузащитника вышел Кипиани и головой сравнял счет.
Пропустив мяч, армейцы задвигались побыстрее. Простояв почти весь первый тайм на месте левого крайнего, отошел назад и активизировал игру справа Петросян. Он несколько раз обыгрывал защитников «Динамо», но партнеры не поддержали его усилий. Хозяева начали спешить, суетится, мяч зачастую передавался без адреса.
Тбилисцы защищались не всегда уверенно, но ошибки их армейцы так и не использовали (дважды мяч после ударов футболистов ЦСКА попадал в штангу). А вот Тбилисцы оказались удачливее: уже на исходе матча прошел по флангу и сделал передачу к одиннадцатиметровой отметке Муджири. Защитники ЦСКА и вратарь Астаповский упустили из виду Шенгелия, и тот забил свой очередной гол.
Последние минуты хозяева провели в непрерывных атаках. Реальную возможность спасти очко упустил Назаренко, промахнувшийся метров с 12. Времени отыграться армейцам не хватило. Футболисты ЦСКА вправе сетовать на потерянные очки, ведь инициативой большей частью владели они, но соперник в этой игре оказался и хитрее, и точнее армейцев.
Два футболиста получили предупреждение за откатку мяча. Особенно подвел свою команду Муджири — у него второе предупреждение, так что на следующий матч динамовцы Тбилиси выйдут фактически без крайних защитников.
В. Перетурин.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 29 июня 1978 года:

ძალა შესწევდეთ ქადილისა.
მოსკოვი. ცსკა–ს სტადიონი. 27 ივნისი.
ცსკა – “დინამო” (თბილისი) 1:2 (1:0).
ცსკა: ასტაპოვსკი, ალექსანდროვი, შვეცოვი, ოლშანსკი, გრიგორიევი, ნიკოლაენკო, ჩესნოკოვი, კოლპოვსკი (კორობოჩკა), დულიკი, ბელენკოვი, პეტროსიანი.
“დინამო”: გოგია, გ. მაჩაიძე, კანთელაძე, ხინჩაგაშვილი, მუჯირი, დარასელია, მ. მაჩაიძე, ქორიძე, გუცაევი, ყიფიანი, შენგელია.
მსაჯი: . სტუპარი (ივანო–ფრანკოვსკი).
გოლები გაიტანეს კოლპოვსკიმ (21–ე წ.), ყიფიანმა (52–ე), შენგელიამ (77–ე).
გაფრთხილებულია დ. მუჯირი.
დუბლიორები 1:0.
ამ მატჩის შედეგზე რომ ბევრი რამ იყო დამოკიდებული, საკამათო არ არის. მეცამეტე ტურს მეტოქენი ქულათა საკმაო მარაგით, ლიდერობის თითქმის თანაბარი სურვილითა და შესაძლებლობებით, მცირერიცხოვანი ფრეებით (წლევანდელ ჩემპიონატში ეს ანგარიშგასაწევი ფაქტორია) მიადგნენ. კიდევ ერთი დეტალი თბილისის “დინამომაც” და ცსკა–მაც საკუთარ მინდორზე მხოლოდ თითო ქულა დაკარგეს.
რა თქმა უნდა, ეს ყველაფერი სრულებითაც არ ნიშნავს, რომ ავდგეთ და ამ ორი კოლექტივის სახვალიო შანსები გავათნაბროთ, მაგრამ სიტუაციამ ინება და არმიელთა გუნდიც ერთობ ძნელგადასალახავ ზღუდედ აღმართა სწორედ ამ ეტაპზე.
არის მატჩები, რომლებიც თავისი მნიშვნელობით შორს სცილდება ქულებს და საერთოდ სატურნირო არითმეტიკას. გუშინწინდელი მოსკოვური გამარჯვებაც, ალბათ არ შევცდები თუ ვიტყვი, სწორედ ასეთთა რიცხვს განეკუთვნება.
შეიძლებოდა ამ შეხვედრის შესახებ ვრცლად საუბარი, ურიგო არ იქნებოდა თბილისელთა იმ ორი კომბინაციის აღწერა, რომელსაც სავსებით კანონზომიერი გოლებიც მოჰყვა (დარასელიას დარტყმა, კუთხური, თბილისელებმა იქვე გაითამაშეს, გუცაევის ზუსტი ჩაწოდება, ყიფიანის ეფექტური გოლი; შეტევა მარცხენა ფლანგიდან, მუჯირის ჩაწოდება და შენგელიას ლამაზმა ნახტომმა ყველა იმედი გადაუწურა არმიელთა მცველებს – დროებით მოგერიებული ბურთი ისევ შენგელიამ შეაბრუნა მასპინძელთა კარის ბადეში), შეიძლებოდა გოჩა მაჩაიძისთვის უჩვეულო ადგილზე კარგად, თავგანწირულად თამაშის აღნიშვნა. ისიც შეიძლებოდა მოგვეგონებინა, რომ მაისის თვეში გუნდში შექმნილი ერთობ არასახარბიელო ვითარების შემდეგ თანდათან გამოკეთდა საქმე (ჯერ გუცაევი დაუბრუნდა მინდორს, ახლა კი დარასელიაც). ეს ყველაფერი, რა თქმა უნდა, წვრილმანი არ არის, მაგრამ ცსკა–სთან მატჩმა, მისმა შედეგმა და დინამოელთა მოქმედებამ კიდევ ერთხელ მოგვაბრუნა იმ აზრთან, რომ დიდი გამარჯვების მოპოვებას უცილობლად სჭირდება საკუთარი ძალების რწმენა, იმის რწმენა, რომ ნამდვილად სხვებზე ძლიერი ხარ.
უეჭველად იყო სხვა ხელისშემშლელი ფაქტორებიც, მაგრამ პირველყოვლისა, რაღაც ამისმაგვარის ნაკლულობამ შეუშალა ხელი ჩვენს ფეხბურთელებს შარშანდელი სეზონი კიდევ უფრო სახელოვანი გამარჯვებით აღენიშნათ, თუ არ ჩავთვლით ცსკა–სა და კიდევ ორიოდე გუნდთან ნათამაშევ მატჩებს, თბილისის “დინამო” წლეულსაც გვიტოვებს ამ თვითდაჯერებისა თუ თვითრწმენის გამყარების სურვილს.
არმიელებთან შეხვედრის მთელ მანძილზე დინამოელთა თამაშს, ხასიათსაცა და სიმძლავრესაც სწორედ ეს (ჩვენი გუნდისთვის ერთობ დამახასიათებელი, იქნებ ტრადიციულიც) ნიშანი უცვლიდა სახეს. თითოეულ ფეხბურთელს, მერე კი მთელს კოლექტივში გამჟღავნებული ფსიქიკური მდგრადობა თუ მერყეობა საკმაოდ ხელშესახებად შეინიშნებოდა ამ, ჩვენთვის კეთილად დამთავრებულ მატჩშიც.
პირველი ოცდაათი წუთი, სტუმრები როგორღაც მორიდებით თამაშობენ. ცსკა უამისოდაც აგრესიულად იყო განწყობილი და იგრძნო თუ არა თბილისელთა ეს სისუსტე, გულმოცემული და გამხნევებული უფრო მოურიდებელი გახდა. არმიელები სწრაფად მოქმედებენ და მართალია, ამ სიჩქარეში უფრო შესამჩნევად გამოიკვეთა ტექნიკური წუნი, მაგრამ ზემოთქმული ფსიქოლოგიური უპირატესობის გამო (მხოლოდ და მხოლოდ ამ ფაქტორის გამო) პირველი გოლი თბილისელთა კარში გავიდა. არაფერი უცნაური არ არის იმაში, რომ ამ გოლის შემდეგ “დინამოს”
თამაშს მეტი სიდინჯე და აზრი დაეტყო. დასაკარგი გუნდს აღარაფერი ჰქონდა, დამშვიდდა და აქედან მოყოლებული მატჩის დასრულებამდე სურვილისამებრ ცვლიდა თამაშის ხასიათს. პირველი ტაიმის ბოლო თხუთმეტ წუთში თბილისელებმა ისიც იგრძნეს, რომ რეალურად შესწევდათ ძალა, ორი თუ არა ქულა მაინც წაეღოთ შინ. თუმცაღა მხოლოდ იგრძნეს – ამ წუთებში ქართველ ფეხბურთელებს გადამჭრელი ზომებისთვის არ მიუმართავთ.
მეორე ტაიმი. ძალა აღმართს ხნავს და არმიელები იძულებული გახდნენ საკუთარი კარის უსაფრთხოებაზე უფრო ეზრუნათ. ფეხბურთს თავისი ლოგიკა, თავისი კანონები აქვს. ამ ლოგიკის შესატყვისად გავიდა ის ორი გოლიც, ამ ლოგიკის შესატყვისად გაიმარჯვა “დინამომ”.
ჩემპიონატს ჯერ შუაგულისთვის არ მიუღწევია. მთავარიცა და ძნელი მატჩებიც, თქმა არ უნდა, ჯერ კიდევ სათამაშოა. ბევრი გუნდი შეიცვლის სახეს, არა ერთი და ორი გადანაცვლება მოხდება გათამაშების ცხრილშიც, მაგრამ ალბათ ყველა გულშემატკივრის სურვილს გამოვთქვამ, თუ ვიტყვი, რომ ამ დარჩენილ ძნელ სავალზე, თითოეულ მატჩში, ჩვენმა ფეხბურთელებმა ის რწმენა უნდა გაიყოლონ, რომ არც არავისზე ნაკლებები არიან და არც არაფერია შეუძლებელი.
ი. ბერიაშვილი.

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Можно использовать следующие HTML-теги и атрибуты: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>