ЦСКА (Москва) — «Динамо» (Тбилиси) 3:2 (1:2)

Чемпионат СССР 1972 года. Высшая лига. Матч № 26.
21 октября 1972 года. 15-00. Москва. Центральный стадион им. В.И.Ленина. Ясно, 8 градусов. 10000 зрителей.
Судьи: Х. Каат, И. Лайно, И. Гуревич (все — Таллин).
ЦСКА: Шмуц, Уткин, Звягинцев, Истомин, Капличный (к), Хисамутдинов, Долгов (Дударенко, 46), Копейкин, Федотов (Плахетко, 87), Поликарпов, Дорофеев.
«Динамо»: Гогия, Дзодзуашвили, Челидзе, Хурцилава (к), Эбралидзе, Гавашели, М.Мачаидзе, Асатиани, Гуцаев, Г.Нодия, Кипиани.
Голы:
1:0 Хисамутдинов — 09
1:1 Г.Нодия — 17
1:2 Гуцаев — 36
2:2 Копейкин — 50
3:2 Копейкин — 60

ОФИЦИАЛЬНЫЙ ПРОТОКОЛ — в наличии (ГАРФ).
Пресса — «Советский спорт», «ლელო» («Лело»).
Программа матча — есть.


Газета «Советский спорт» (Москва) от 22 октября 1972 года:

ЦСКА — «Динамо» (Тбилиси) — 3:2.
ЦСКА — «Динамо» (Тбилиси 3:2 (1:2).
Москва. 21 октября. Центральный стадион имени В. И. Ленина.
Ясно. 8 градусов. 14 000 зрителей.
Судьи А. Иванов, Ю. Якобсон (оба — Ленинград), К. Андзюлис (Каунас).
ЦСКА: Шмуц — 3, Уткин — 3, Звягинцев — 4, Истомин — 4, Капличный — 4, Хисамутдинов — 5, Долгов — 3 (Дударенко, 46 — 5), Копейкин — 4, Федотов — 5 (Плахетко, 87 — б/о), Поликарпов — 4, Дорофеев — 3.
«Динамо»: Гогия — 2, Дзодзуашвили — 2, Челидзе —2, Хурцилава — 2, Эбралидзе — 2, Гавашели — 2, Мачаидзе — 2, Асатиани — 2, Гуцаев — 2, Г. Нодия — 2, Кипиани — 2.
Голы: Хисамутдинов (9), Г. Нодия (17), Гуцаев (36), Копейкин (50, 60).
Дублеры — 2:0. Голы: Воробьев (2).
Что и говорить, матч удался на славу! И не только потому, что в нем была забито много (по нынешним, естественно, меркам) голов, но и потому, что поединок оказался богат внутренним содержанием — и красивых комбинаций игре было разыграно немало, и высокое техническое мастерство демонстрировалось футболистами обеих команд неоднократно.
Поначалу соперники словно бы присматривались друг к другу, выискивая слабые места в чужой обороне. У москвичей эти поиски на первых минутах прошли успешнее. Вначале Поликарпов оказался в выгодной ситуации — Гогия парировал его удар, а вскоре Хисамутдинов великолепным ударом лёта метров с 25 поразил ворота тбилисцев. Мяч словно на бреющем полете, как стрела, вонзился в нижний гол.
Тбилисцы ответили ударом на удар. Во время одной из контратак Гавашели дал прекрасный пас Г. Нодия, который оказался один штрафной площади армейцев. Тбилисец хладнокровно приблизился к воротам, а Шмуц настолько растерялся от неожиданности, что даже не попытался помешать Нодия нанести прицельный удар.
Армейцы большей частью старались вывести на позицию для удара Дорофеева. Тот несколько раз очень удачно освобождался от защитников соперника, но, принимая мяч, постоянно допускал технические ошибки.
На 27-й минуте москвичи очень оригинально разыграли штрафной удар. Копейкин перебросил мяч через стенку. На передачу моментально выскочил Дорофеев, перебросил мяч через Гогия, догнал его почти у самой линии ворот и легонько направил в ворота. Но мяч попал в штангу.
Гости несколько раз довольно легко с помощью точных передач «вскрывали» оборону москвичей.
Упустив несколько хороших шансов, они все же вновь добились успеха. Кипиани прошел по правому флангу и сделал передачу вдоль линии штрафной на свободное место. Там оказался Гуцаев. Он обработал мяч, подбросил его, рванулся вперед и с ходу метров с 16 неотразимым ударом забил красивейший гол.
После перерыва армейцы выпустили на поле третьего нападающего. Долго не выступавший из-за болезни Дударенко вошел в игру так, словно в его выступлении и не было никакого перерыва. Именно его проход в начале второго тайма принес армейцам успех. Дударенко слева сделал прострельную передачу в штрафную площадь тбилисцев. В борьбу вступили Федотов и два защитника. Мяч отскочил к никем не прикрытому Копейкину, и тот метров с десяти забил гол. 2:2.
Обе команды демонстрируют открытый футбол, много и остро комбинируют, но очередного успеха добиваются все же армейцы. Дударенко продвигается с мячом к воротам тбилисцев, осматривается и отдает пас Поликарпову, а тот навешивает мяч на вратарскую площадку тбилисского «Динамо». Копейкин в самоотверженном броске головой забивает победный гол.
О. Кучеренко.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 22 октября 1972 года:

შუა გზაზე მიტოვებული მოგება.
მოსკოვი. ლენინის სახელობის ცენტრალური სტადიონი. 31 ოქტომბერი.
ცსკა — “დინამო” (თბილისი) — 3:2 (1:2).
ცსკა: შმუცი, უტკინი, ზვიაგინცევი, ისტომინი, კაპლიჩნი, ხისამუტდინოვი, დოლგოვი (დუდარენკო), კოპეიკინი, ფედოტოვი (პლახეტკო), პოლიკარპოვი, დოროფეევი.
“დინამო”: გოგია, ძოძუაშვილი ჭელიძე, ხურცილავა, ებრალიძე, გავაშელი, მაჩაიძე, ასათიანი, გუცაევი, გ. ნოდია, ყიფიანი.
მსაჯი: ა. ივანოვი (ლენინგრადი).
დუბლიორები — 2:0 ცსკა-ს სასარგებლოდ.
ყოველთვის, როცა “ლელოს” რედაქცია მავალებს რეცენზიას თბილისის “დინამოს” რომელიმე მატჩზე მოსკოვში, შეშფოთებული მივდივარ სტადიონზე. არ იცი, როგორ ითამაშებენ სტუმრები: მაღალტექნიკურად, ტემპიანად, ლამაზად (რისთვისაც ასე გვიყვარს ეს გუნდი), თუ უნებისყოფოდ, უხალისოდ… ეს შეშფოთება მიპყრობდა ახლაც. არმიელებთან მატჩის წინ, მით უმეტეს, როცა მახსენდებოდა “დინამოს” ბოლო გამოსვლა ლენინგრადში…
მაგრამ წარმოიდგინეთ ცსკა-ს მდგომარეობაც, რომელიც საპრიზო ადგილის რეალურ პრეტენდენტად რჩება ახლაც, თუმცა მან ზედიზედ წააგო ბოლო სამი მატჩი (“არარატთან”, “ტორპედოსთან”, და მინსკის “დინამოსთან”).
ასეთ ვითარებაში ორივე მეტოქეს უნდა ეჩვენებინა მთელი თავისი შესაძლებლობანი, გამოევლინა მაქსიმალური ენერგია, რათა არ გაეშვა ხელიდან სამეულში მოხვედრის შანსი. მაგრამ მოლოდინის საწინააღმდეგოდ, როგორც მასპინძლებმა, ისე სტუმრებმაც, თამაში დაიწყეს ნელ ტემპში, მშვიდად… იქმნებოდა შთაბეჭდილება, რომ ორივე მხარე ერთმანეთს ელოდა, რას იზამს მოწინააღმდეგეო.
აი, ამ მოლოდინში, მე-9 წუთზე, ხისამუტდინოვმა იხელთა მომენტი და საკმაოდ შორიდან მოულოდნელად დაარტყა კარში. გოგია ვერ მისწვდა ბურთს და ანგარიში გაიხსნა.
თბილისელები თითქოს არ აპირებდნენ თამაშის შეცვლას და უწინდებურად ნელა მოქმედებდნენ, მაგრამ მე-17 წუთზე ასევე მოულოდნელად იქნა გათამაშებული სწრაფი კომბინაცია ასათიანსა და ნოდიას შორის და ამ უკანასკნელმა ზუსტად დაარტყა — 1:2. მოსკოველთა მეკარემ ამ მომენტში აშკარად სუსტად ითამაშა.
დინამოელთა შეტევები თანდათან გაძლიერდა. განხორციელდა რამდენიმე იერიში ცენტრალურ ზონაში და მას 36-ე წუთზე გოლიც მოჰყვა. ყიფიანისგან მიღებული ბურთი გუცაევმა ოსტატური დარტყმით გაგზავნა შორეულ კუთხეში — 2:1.
გამარჯვებით დამთავრებულ ტაიმს მეტი სიმხნევე და დამაჯერებლობა უნდა შეეტანა თბილისელთა რიგებში, მაგრამ ჩვენდა გასაოცრად პირიქით მოხდა. დინამოელებმა ძალიან სუსტად,
უგეგმოდ ჩაატარეს მთელი მეორე ნახევარი. ისინი (განსაკუთრებით, ნახევარმცველები) გაუთავებლად, უსარგებლოდ, გაუმართლებლად ატარებდნენ ბურთს, ამუხრუჭებდნენ ტემპს და სისტემატურად კარგავდნენ გადაცემებს. სრულიად მარტივ პოზიციაშიც კი, როცა ხელის შემშლელი არავინ იყო, თბილისელები, როგორც წესი, არმიელ მოთამაშეებს აწვდიდნენ ბურთს, ამას გარდა, მთელი თამაში ცენტრში გადაჰქონდათ, და მაშინაც კი, როცა ფლანგებზე პარტნიორები იხსნებოდნენ, მათ უბრალოდ არავინ აქცევდა ყურადღებას. სტუმრებმა ვერ ჩაკეტეს დოლგოვის ნაცვლად მინდორზე გამოსული დუდარენკო და უიმედოდ წააგეს მეორე ტაიმი, მასთან ერთად, ეს უაღრესად მნიშვნელოვანი მატჩიც.
თბილისის “დინამოს შესვენების შემდეგ პირდაპირ ვერ იცნობდით…
ანგარიში 50-ე წუთზე გაქვითა კოპეიკინმა, — ეს იყო “დინამოს” მცველთა უხეში, მიუტევებელი შეცდომის შედეგი. გავიდა კიდევ 10 წუთი, კოპეიკინმა კვლავ იყოჩაღა და საუცხოო თავური დარტყმით დააწინაურა თავისი გუნდი.
მატჩის ბოლომდე საკმაო დრო იყო, მაგრამ იგი მოსკოველებმა უფრო ნაყოფიერად გამოიყენეს, ვიდრე სტუმრებმა, რომელთა კართანაც ბოლო წუთებზე არაერთი სახიფათო მომენტი შეიქმნა.
ვ. პავლოვი (ტელეფონით, ჩვენი კორ.).

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *