«Динамо» (Тбилиси) — «Динамо» (Киев) 1:0 (0:0)

Чемпионат СССР 1971 года. Высшая лига. Матч № 28.
22 октября 1971 года. 18-30. Тбилиси. Стадион «Локомотив». 15 градусов. 35000 зрителей.
Судьи: К.Андзюлис, К.Бирета, В.Бункус (все — Каунас).
«Динамо» Тб: Степания, Дзодзуашвили, Челидзе, Хурцилава (к), Хинчагашвили, Петриашвили, Гавашели, М.Мачаидзе, Кипиани, Гуцаев, Рехвиашвили.
«Динамо» К: Рудаков, Доценко, Соснихин (Журавский, 60), Матвиенко, Решко, Трошкин, Мунтян, Колотов, Бышовец (к), Веремеев, Хмельницкий.
Гол:
1:0 Кипиани — 55

ОФИЦИАЛЬНЫЙ ПРОТОКОЛ — в наличии (ГАРФ).
Пресса — «Советский спорт», «ლელო» («Лело»).
Программа матча — есть.


Газета «Советский спорт» (Москва) от 24 октября 1971 года:

«ДИНАМО» (Тбилиси) — «ДИНАМО» (Киев) — 1:0.
«Динамо» (Тбилиси) — «Динамо» (Киев). 1:0 (0:0).
Тбилиси. Стадион «Локомотив. 22 октября. Пасмурно. 15 градусов. 35 000 зрителей.
Судьи К. Андзюлис, К. Бирета, В. Бункус (все — Каунас).
«Динамо» (Тбилиси): Степания, Дзодзуашвили, Челидзе, Хурцилава, Хинчигашвили, Петриашвили, Гавашели, Мачаидзе, Кипиани, Гуцаев, П. Рехвиашвили.
«Динамо (Киев): Рудаков, Доценко, Соснихин (Журавский, 55), Решко, Матвиенко, Трошкин, Мунтян, Колотов, Бышовец, Веремеев, Хмельницкий.
Гол: Кипиани (55).
Дублеры — 1:1. Голы: у киевлян — Суанов. у тбилисцев — Каркашадзе.
Тбилисцы начали весьма активно и на протяжении пяти минут трижды реально угрожали воротам Рудакова. Сначала Гуцаев в очень выгодной позиции (до ворот — метров восемь, рядом — никого) слишком долго готовился к удару. Затем комбинация Рехвиашвили — Гавашели — Рехвиашвили завершилась сильнейшим, но неточным ударом. Наконец, Гуцаев, пройдя по правому флангу, сделал прострельную передачу — нужно было лишь дослать мяч в сетку, но никто не смог этого сделать.
Еще минут десять как бы по инерции хозяева поля сохраняли перевес, правда, теперь уже только территориальный. Но затем не стало и его. Киевляне нашли против тбилисцев контригру и если не преуспели в ней, то только по своей вине — мало перемещались, много ошибались при передачах.
После перерыва тбилисцы предприняли такой же стартовый штурм, что и в начале матча,, и он принес им победный гол.
Чемпион предпринял попытки отыграться, но не было в них ни азарта, ни присущей киевлянам импровизации. Тбилисцы одержали важную победу.
Во время матча игроки и зрители минутой молчания почтили память известного в прошлом футболиста, капитана тбилисского «Динамо», заслуженного мастера спорта Шоты Яманидзе.
Г. АКОПОВ.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 24 октября 1971 года:

მატჩი გაგრძეღდა… 91 წუთს.
თბილისი. “ლოკომოტივის” სტადიონი. 22 ოქტომბერი.
“დინამო” (თბილისი) — “დინამო” (კიევი) — 1:0 (0:0).
თბილისი: სტეფანია, ძოძუაშვილი, ჭელიძე, ხურცილავა, ხინჩაგაშვილი, პეტრიაშვილი, გავაშელი, მ. მაჩაიძე, ყიფიანი, გუცაევი, ფ. რეხვიაშვილი.
კიევი: რუდაკოვი, დოცენკო, სოსნიხინი (ჟურავსკი), მატვიენკო, რეშკო, ტროშკინი, მუნტიანი, კოლოტოვი, ბიშოვეცი, ვერემეევი, ხმელნიცკი.
მსაჯი: კ. ანძიულისი (კაუნასი).
დუბლიორები — 1:1.
… მიმდინარეობდა მატჩის მე-15 წუთი, როცა კ. ანძიულისმა თამაში შეწყვიტა. არბიტრთან ერთად ადგილზე გაჩერდა მინდორზე მყოფი 22 მოთამაშე. ფეხზე წამოდგა ყველა, ვინც ტრიბუნებზე იყო. ეს იყო წუთიერი, მგლოვიარე დუმილი, რომლითაც პატივი სცეს გამოჩენილი ქართველი ფეხბურთელის, სპორტის დამსახურებული ოსტატის შოთა იამანიძის ნათელ ხსოვნას. ერთი წუთი, რომელიც არაა გათვალისწინებული თამაშის წესებში, დაემატა ამ მატჩს…
სხვა დროს, სხვა პირობებში კიევისა და თბილისის დინამოელთა შეხვედრა სულ სხვანაირად წარიმართებოდა, მაგრამ ამჯერად მატჩი არ გამოდგა უმაღლესი კატეგორიისა და ეს გასაგებიცაა: კიეველებს არ ჰქონდათ სტიმული ებრძოლათ ძალთა მაქსიმალური დაძაბვით, მთელი ენერგიით და თავგამოდებით. მძიმე, დამქანცველი სეზონი ზურგს უკან დარჩა, მთავარი მიზანი შესრულებულია. ოქროს მედლები მოგებულია, ამიტომ ჩემპიონმა ვერ დაუპირისპირა თბილისელებს ის ენერგია, ის მიზანსწრაფვა, რომელსაც გუნდი იჩენს, როცა ქულა სჭირდება ხოლმე.
თბილისელებს კი ძალიან სჭირდებოდათ ეს 2 ქულა. დღის წესრიგში დგას ბრძოლა ვერცხლის მედლებისთვის, ამიტომ გუნდს არ უნდა დაეშურებინა ძალა და შესაძლებლობანი. უკვე პირველი 15 წუთის მანძილზე კიეველთა მხარეს რამდენიმე სახიფათო მომენტი შეიქმნა გოლის გატანის შესაძლებლობა მიეცათ გუცაევს, ყიფიანს, მაჩაიძეს, იერიშში ერთვოდნენ მცველებიც, მაგრამ ნერვიულობა და ნაჩქარეობა ასეთ დროს ცუდ სამსახურს უწევს ფეხბურთელს, ამიტომ იყო, რომ გადამწყვეტი დარტყმები ან სცდებოდა კარს, ან ბურთი რუდაკოვს უვარდებოდა ხელთ.
გოლის გატანა მოხერხდა მხოლოდ მეორე ტაიმში, 56-ე წუთზე. პეტრიაშვილმა მარჯვენა ფლანგიდან ჩააწოდა საჯარიმო მოედანზე, კიეველთა მცველები წამით შეფერხდნენ და ღიად დარჩენილმა ყიფიანმა მოტრიალებით, ძლიერი დარტყმით გაგზავნა ბურთი მეტოქის კარში. ამ გოლმა თბილისელებს მოუტანა მეტად საჭირო გამარჯვება ჩემპიონთან შეხვედრაში.
რ. ქორქია. 

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *