«Динамо» (Кировабад) — «Динамо» (Тбилиси) 2:0 (1:0)

Чемпионат СССР 1968 года. Класс «А». 1-я группа. Матч № 23.
14 августа 1968 года. 20-00. Кировабад. Стадион «Динамо». Солнечно, 32 градуса. 22000 зрителей.
Судьи: А.Иванов, В.Какаулин, В.Алов (все — Ленинград).
«Динамо» Кр.: Гусейнов, Наджафов, Любарский, Фальковский, Батраев, Магерамов (Филатов, 75), Зейналов, Спикин, Эйнуллаев, Абдуллаев, Салахов (Кадоев, 69).
«Динамо» Тб.: Урушадзе, Дзодзуашвили, Рехвиашвили (Кикава, 68), Хурцилава, Цховребов, Петриашвили, Кутивадзе, Асатиани, Метревели (к), Г.Сичинава, Г.Нодия.
Голы:
1:0 Рехвиашвили — 03 (автогол)
2:0 Абдуллаев — 75

ОФИЦИАЛЬНЫЙ СУДЕЙСКИЙ ПРОТОКОЛ — не сохранился.

ОТЧЕТЫ ПРЕССЫ:

Советский спортლელო (Лело)

Газета «Советский спорт» (Москва) от 16 августа 1968 года:

Кировабадский СЮРПРИЗ.
«Динамо» (Кировабад) — «Динамо» (Тбилиси). 2:0 (1:0).
Кировабад. Стадион «Динамо». 14 августа. Солнечно. 32 градуса. 22 000 зрителей.
Судьи А. Иванов, В. Какаулин, В. Алов (все — Ленинград).
«Динамо» (Кировабад): Гусейнов, Наджафов, Любарский, Фальковский, Батраев. Магерамов (Филатов, 75), Зейналов, Спикин, Эйнуллаев, Абдуллаев, Салахов (Кадоев, 69).
«Динамо» (Тбилиси): Урушадзе, Дзодзауашвили, Рехвиашвили (Кикава, 68), Хурцилава, Цховребов, Петриашвали, Кутивадзе, Асатиани, Метревели, Сичинава, Г. Нодия.
Голы: Рехвиашвили — в свои ворота (3), Абдуллаев (75).
Дублеры — 0:1. Гол: Илиади.
Не только результат матча, не только удовлетворение от реванша, взятого кировабадским «Динамо» у своего могучего соперника (и притом с тем же счетом), вызвали радость и восхищение зрителей. Кировабадцы увидели свою команду повзрослевшей, набравшейся опыта, умеющей и перестроиться в ходе сражения. Конечно, события сложились благоприятно для хозяев поля, и первый мяч в ворота тбилисцев не относится к числу, так сказать, обязательных. Обычно угловые создают напряжение на штрафной площади, порой — суматоху, порой — панику, но редко заканчиваются голами.
На этот раз мяч, посланный от углового флага Салаховым, миновал всех игроков, сгрудившихся на штрафной, задел центрального защитника Рехвиашвили и от его ноги влетел в ворота. Счастье? Возможно. Но дальнейшие события показали, что счастье было не столь уж незаслуженным, и кировабадцы сумели его не только удержать, но и приумножить. Впрочем, это произошло ближе к концу, а в промежутке между голами кировабадцы умело защищались и атаковали.
Могли ли тбилисцы сравнять счет? Могли. Уже на седьмой минуте, когда Метревели обошел двух защитников и сильно пробил по воротам. Гусейнов, безупречно, кстати, проведший всю игру, в прыжке отбил мяч, его перехватил Нодия и метров с четырех ударил по воротам. Мяч попал в штангу и от нее отскочил в поле.
Начало матча было необычайно интересным и обоюдоострым. Кировабадцы увидели тбилисцев, играющих в полную силу. Очень активны у них были Метревели, Асатиани и Кутивадзе, но и защитники хозяев поля действовали собранно и энергично. Особенно следует отметить Батраева, бывшего лучшим на поле. Правда, ему далеко не всегда удавалось локализовать действия Метревели, и тот не раз затевал опасные комбинации, хотя в целом Метревели, особенно во втором тайме, не смог показать все, на что он способен. После перерыва игра стала быстрее, но нападающие довольно долго не могли приблизиться к воротам. Тбилисцы решили изменить характер встречи, усилив нападение. Они заменили Рехвиашвили нападающим Кикава. На этот ход соперников хозяева тут же ответили. Вместо нападающего Салахова они вывели на поле молодого защитника Кадоева, а еще через шесть минут уставшего Магерамова заменили другим полузащитником, Филатовым. Замены пошли на пользу хозяевам. В середине второго тайма они на короткое время захватили инициативу. Атака была отбита, но мяч попал к Батраеву, он прошел до штрафной площади, сделал передачу Эйнуллаеву, и тот тихо, но точно отпасовал Абдуллиеву. Удар, и мяч проходит мимо выбежавшего Урушадзе — 2:0. Мощные атаки тбилисцев длились почти до конца игры. Под занавес и Хурцилава перешел в нападение. На 86-й минуте он трижды сильно бил по ворогам, но его удары принимали на себя защитники.
Игра была корректной. В этом большая заслуга арбитра Иванова.
И. Халилов.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 17 августа 1968 года:

შემთხვევითობა თუ კანონზომიერება?
კიროვაბადი. “დინამოს” სტადიონი. 14 აგვისტო.
“დინამო” (კიროვაბადი) — “დინამო” (თბილისი) 2:0 (1:0).
კიროვაბადი: ჰუსეინოვი, ნაჯაფოვი, ლიუბარსკი, ფალკოვსკი, ბატრაევი, მაგერამოვი (ფილატოვი), ზეინალოვი, სპიკინი, ეინულაევი, აბდულაევი, სალახოვი.
“დინამო”: ურუშაძე, ძოძუაშვილი, რეხვიაშვილი (ქიქავა), ხურცილავა, ცხოვრებოვი, პეტრიაშვილი, კუტივაძე, ასათიანი, მეტრეველი, სიჭინავა, გ. ნოდია.
მსაჯი ა. ივანოვი (ლენინგრადი).
დუბლიორები — 1:0 თბილისელთა სასარგებლოდ.
თანაკლუბელთა ეს მატჩი არ მიეკუთვნება ტურის ცენტრალურ შეხვედრათა კატეგორიას, ვინაიდან გუნდებს ერთობ განსხვავებული ადგილები ეკავათ სატურნირო ცხრილში. მიუხედავად ამისა, ორივე მათგანს ძალზე ესაჭიროებოდა ქულები. უკან დასახევი გზა, როგორც იტყვიან, არც სტუმრებს ჰქონდათ, არც მასპინძლებს.
ეს განსაკუთრებით ითქმის კიროვაბადის “დინამოზე”, ამიტომ თბილისელები წინასწარ უნდა ყოფილიყვნენ მზად შეუპოვარი ბრძოლისთვის. შეხვედრა, მართლაც, მასპინძელთა სწრაფი, ძლიერი იერიშით დაიწყო და სულ მალე თბილისელთა კართან დაინიშნა კუთხური. ურუშაძე ვერ მისწვდა მაღალ ბურთს, რეხვიაშვილმა შეცდომით ითამაშა და ბურთი საკუთარი კარის ბადეში გაგზავნა.
მდგომარეობის გამოსწორება საჭირო იყო დაუყოვნებლივ. მეტრეველმა მე-10 წუთზე სწრაფად აუარა გვერდი რამდენიმე მცველს და ძლიერად დაარტყა შორეულ კუთხეში. ჰუსეინოვმა თავგანწირულ ნახტომში მოიგერია ბურთი. ცოტა ხანში მეტრეველმა ზედ კარის წინ გაიყვანა ნოდია, მაგრამ ამ უკანასკნელმა გოლის გატანას არჩია ბურთის დამუშავება და დაკარგა ძალზე ხელსაყრელი მომენტი.
თბილისელთა შეტევა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა. ამის მიზეზი იყო, რომ ერთობ სუსტად ითამაშეს ჩვენმა ნახევარმცველებმა. კერძოდ, სიჭინავა და კუტივაძე სისტემატურად აჩერებდნენ და კარგავდნენ ბურთს მინდვრის შუაგულში და ვერავითარ მხარდაჭერას ვერ უწევდნენ თავიანთ თავდამსხმელებს. ამის შედეგად კიროვაბადელთა კარგად ორგანიზებული დაცვა იოლად ანეიტრალებდა სახიფათო მომენტებს. მართალია, ცხოვრებოვი ხშირად ერთვოდა შეტევას, მაგრამ საბოლოო მომენტში ან არაზუსტად აწვდიდა, ან უმისამართოდ ურტყამდა. მთელი მატჩის განმავლობაში ვერ მონახა თავისი თავი ასათიანმა. იქმნებოდა შთაბეჭდილება, თითქოს, მას არ ჰქონდა კონკრეტული გეგმა. იგი არც ნახევარმცველი იყო, არც თავდამსხმელი და არც გამთამაშებელი. ასათიანი გაუთავებლად ატარებდა ბურთს და ახშობდა ანგარიშის გათანაბრების ისედაც მცირე შესაძლებლობას.
თბილისელები ნელ ტემპში, შეჯგუფულად მოქმედებდნენ და მათი ყოველი იერიში მოწინააღმდეგისთვის საიდუმლოებას არ წარმოადგენდა.
შედარებით გააქტიურდნენ სტუმრები მეორე ტაიმში. მოწინააღმდეგე საჯარიმო მოედანზე ხშირად ნახავდით ძოძუაშვილს, ხურცილავას, მაგრამ გუნდს მაინც არ ჰქონდა ერთიანი ტაქტიკური ჩანაფიქრი, თამაშობდა ქაოტურად.
თბილისის “დინამო” იმდენად გაერთო ამ უწესრიგო იერიშებით, რომ მნიშვნელოვნად მოადუნა ყურადღება დაცვაში. ერთ-ერთ სრულიად მარტივ ვითარებაში კუტივაძემ დაკარგა ბურთი, რომელსაც დაეუფლა აბდულაევი. ამ უკანასკნელმა არ დააყოვნა და ახლოდან ორამდე გაზარდა ანგარიში.
იგრძნეს რა გამარჯვების რეალობა, კიროვაბადელებმა გააძლიერეს დაცვა.
მატჩის დამთავრებამდე რამდენიმე წუთით ადრე ასათიანი პირისპირ აღმოჩნდა ჰუსეინოვთან. მან გვერდი აუარა მეკარეს და ძნელი მდგომარეობიდან დაარტყა კარში, თუმცა ხურცილავა და მეტრეველი სრულიად თავისუფალი იყვნენ კარის წინ.
ბურთი მოხვდა ძელს და კვლავ ასათიანს დაუბრუნდა. მას ამჯერად მაინც უნდა მიეცა ბურთი პარტნიორებისთვის, მაგრამ ასათიანმა არჩია კიდევ ერთხელ მოეტყუებინა მცველები და მეკარე, ვერ შეძლო ეს და დაკარგა ბურთი.
თბილისელთა წარუმატებლობას აუტსაიდერებთან ხშირად შემთხვევითობას მიაწერენ ხოლმე, მაგრამ, ვფიქრობთ, მუდამ ასე როდია. კიროვაბადის “დინამო” ყოველმხრივ მობილიზებული, სრულ მზადყოფნაში შეხვდა ამ მატჩს, ხოლო თბილისელებმა აუტსაიდერთან შეხვედრა იოლ გასეირნებად მიიჩნიეს. ამის შედეგია, რომ ჩვენმა გუნდა დაკარგა უაღრესად საჭირო 2 ქულა.
მსაჯის მისამართით შეგვიძლია ვთქვათ მხოლოდ ის, რომ იგი შესანიშნავად მოემსახურა მატჩს.
ნ. ჯაფარიძე.
(ჩვენი სპეც. კორ.).