«Динамо» (Тбилиси) — «Торпедо» (Москва) 1:1 (1:0)

Чемпионат СССР 1965 года. 1-я группа класса «А». Матч № 27.
23 октября 1965 года. 16-00. Тбилиси. Стадион «Динамо». Пасмурно, 14 градусов. 40000 зрителей.
Судьи: Н.Крылов, Л.Мопсиков, А.Чистов (все — Куйбышев).
«Динамо»: Урушадзе, Б.Сичинава, Челидзе, Рехвиашвили, Цховребов, Хартишвили, Илиади, Хуцишвили, Баркая (к), Майсурадзе, Датунашвили.
«Торпедо»: Шаповаленко, Андреюк, Шустиков, Сараев, Бреднев (к), Марушко, Михайлов, Стрельцов, Щербаков, Батанов (Ленев, 46), Сергеев.
Голы:
1:0 Хуцишвили — 03
1:1 Стрельцов — 46

ОФИЦИАЛЬНЫЙ ПРОТОКОЛ — в наличии (ГАРФ).
Пресса — «Советский спорт».
Программа матча — нет.

Газета «Советский спорт» (Москва) от 24 октября 1965 года:

ЗАМЫСЕЛ И ВОПЛОЩЕНИЕ.
«Динамо» (Тбилиси) — «Торпедо» (Москва). 1:1 (1:0).
Тбилиси. Стадион «Динамо». 23 октября. Пасмурно. 14 традусов. 40 000 зрителей.
Голы забили: у «Динамо» Хуцишвили (3), у «Торпедо» Стрельцов (46).
Судья Н. Крылов; судьи на линии Л. Мопсиков и А. Чистов (все — Куйбышев).
«Динамо»: Урушадзе, Сичинава, Челидзе, Рехвиашвили, Цховребов, Хартишвили, Илиади, Хуцишвили, Баркая, Майсурадзе, Датунашвили.
«Торпедо»: Шаповаленко, Андреюк, Шустиков, Сараев, Бреднев, Марушко, Михайлов, Стрельцов, Щербаков, Батанов (Ленев — 46-я мин.), Сергеев.
Матч старых соперников прошел в острой борьбе и закончился точь-в-точь так же, как и в первом круге, — 1:1. Сперва на третьей минуте с подачи Майсурадзе счет открыл Хуцишвили. Затем в самом начале второй половины игры Стрельцов, найдя брешь в обороне хозяев поля, провел ответный гол.
Говоря о ходе поединка, следует сразу же подчеркнуть, что он доставил большое удовольствие зрителям, и они многократно тепло аплодировали спортсменам.
Рисунок игры был таким. Опытному диспетчеру торпедовцев — Батанову противостоял Хартишвили — футболит более молодой, чем его подопечный. До перерыва ему несколько раз удавалось сковывать активность Батанова и помогать своим товарищам по команде начинать атаки.
Здесь, стоит сказать, что вместе с 20-летним Хартишвили у динамовцев выступало еще пятеро его сверстников, и именно на них легла вся тяжесть нелегкого поединка с лидером чемпионата.
Замысел торпедовцев оказался предельно ясным после того как на острие их атак они выдвинули хорошо сыгранную пару — Стрельцова и Щербакова. С помощью полузащитников и несколько оттянутых назад крайних нападающих они настойчиво стремились разрушать связи стопперов тбилисцев.
Следует отметить, что выход на поле весьма агрессивного хавбека Ленева несомненно помог москвичам решать эту задачу.
У динамовцев заслуживает быть отмеченным Хуцишвили. Он довольно быстро выяснил взаимоотношения как с Андреюком, так и с Сараевым, и ему удалось добиться на правом краю относительно большей свободы действий. А вот Майсурадзе оказалось не так-то легко прорываться по центру, что нередко мешало этим форвардам действовать согласованно.
Впрочем, на действиях соперников сказывались не только огрехи в технике и тактике. Тяжелый грунт явно осложнил игру футболистов, особенно ветеранов. В этом отношении молодые игроки оказались в более выгодном положении. Они быстрее и легче приноровились к сложившимся условиям.
Я. Беридзе. (Наш корр.).
Дублеры — 2:2. Голы забили: у «Динамо» — Сафаров и Дзидзигури, у «Торпедо» — Алексеев и Антонов.

Газета «ლელო» («Лело», Тбилиси) от 24 октября 1965 года:

ახალგაზრდობამ გაგვიმართლა.
თბილისი. “დინამოს” სტადიონი. 23 ოქტომბერი. მზიანი ამინდი. 14 გრადუსი. 40 000 მაყურებელი.
“დინამო” (თბილისი) — “ტორპედო” (მოსკოვი) 1:1 (1:0).
გოლები გაიტანეს – ხუციშვილი (3) (დინამო”) – 1:0, სტრელცოვი (46) (“ტორპედო”) — 1:1.
“დინამო”: ურუშაძე, ბ. სიჭინავა, ჭელიძე, რეხვიაშვილი, ცხოვრებოვი, ხართიშვილი, ილიადი, ხუციშვილი, ბარქაია, მაისურაძე, დათუნაშვილი.
“ტორპედო”: შაპოვალენკო, ანდრეიუკი, შუსტიკოვი, მარუშკო, სარაევი, ბრედნევი, ბატანოვი (ლინევი — 46), მიხაილოვი, სტრელცოვი, შჩერბაკოვი, სერგეევი.
მსაჯი ნ. კრილოვი, გვერდითი მსაჯები ლ. მოპსიკოვი და ა. ჩისტოვი (ყველა კუიბიშევი).
დუბლიორები — 2:2. გოლები გაიტანეს – საფაროვმა და ძიძიგურმა (ორივე “დინამო”), ალექსეევმა და ანტონოვმა (ორივე “ტორპედო”).
ვინ იცის, როდის ჩაეყარა საფუძველი იმ დაუწერელ ტრადიციას თბილისის “დინამოსა” და მოსკოვის “ტორპედოს” შორის, როცა მათი მატჩები საკავშირო პირველობაზე თუ თასზე “საგანგებო კატეგორიის” ნიშნით მიმდინარეობს. იქნებ, 1960 წლის თასის ფინალის შემდეგ? გაიხსენეთ ორივე გუნდის ბოლო წლების შეხვედრები, გაიხსენეთ, თუნდაც, წლევანდელი პირველი წრის მატჩი მოსკოვში… ერთი სიტყვით, თუ ეს გუნდები თამაშობენ — დიდი ფეხბურთი გარანტირებულია. მაგრამ მოხდა მაინცდამაინც ისე, რომ ამ ორი საინტერესო მეტოქის გუშინდელი მატჩი ჩატარდა მათი წამყვანი მოთამაშეების გარეშე. ნაკრებში გაწვეულია მოსკოველთა 3 უძლიერესი ფეხბურთელი, თბილისელებს კი ნაკრების წევრთა გარეშეც საკმაოდ აქვთ დანაკლისი: გუშინ მინდორზე იყო მხოლოდ 5 ჩემპიონი, დანარჩენები კი, ასე ვთქვათ, “არაჩემპიონები” იყვნენ.
და აი, ამ “არაჩემპიონებმა” ისეთი ბრძოლა შესთავაზეს წლევანდელი პირველი ადგილის კანდიდატს, ისეთი სიძლიერით და საინტერესოდ ჩაატარეს მატჩი, რომ შეგვიძლია თამამად ვთქვათ: ახალგაზრდობამ თავისი სიტყვა თქვა!
თბილისის “დინამო” გუშინ ძირითადი და სათადარიგო შემადგენლობების თავისებურ “კოკტეილს” წარმოადგენდა და, მიუხედავად ამისა, მას სავსებით ჩამოყალიბებული, მონოლითური, მთლიანი ანსამბლის სახე ჰქონდა. ტორპედოელები ჯერ კიდევ პირველ წუთზე გადაურჩნენ ნაღდ გოლს ილიადის გარღვევის შემდეგ (ბურთი ძელს მოხვდა), მაგრამ სულ მცირე ხანში ხუციშვილი პირისპირ გავიდა ტორპედოელთა კართან და შესანიშნავი დარტყმით გაიტანა გოლი, რომლის წინაშე შაპოვალენკო აბსოლუტურად უძლური იყო. 1:0!
მოგებული დებიუტი ასეთ მატჩში ბევრს ნიშნავს. ამიტომ თბილისელები თამამად ათამაშდნენ. აქტიურად, ძალიან ნაყოფიერად მოქმედებდნენ ნახევარმცველები — ხათრიშვილი და ილიადი, რომელთა მხარდაჭერას სისტემატურად გრძნობდნენ შეტევისას ფორვარდები. სახიფათოდ გადიოდნენ
ფლანგებზე ხუციშვილი და დათუნაშვილი (დასანანია მხოლოდ, რომ ჩვენმა გუნდმა ნაკლები აქცენტი გააკეთა მარცხენა ფრთაზე, სადაც დათუნაშვილი ანდრეიუკის წინააღმდეგ აკეთებდა ყველაფერს, რაც მას მოესურვებოდა). საიმედოდ იცავდა კარს ურუშაძე, მძიმე სამუშაო გადახდათ დინამოელთა სტოპერებს — ჭელიძესა და რეხვიაშვილს.
“ტორპედოს” კართან საკმაოზე მეტი იყო სახიფათო მომენტი პირველ ტაიმშიც, მაგრამ შესვენების შემდეგ პირველი 3 წუთის განმავლობაში სტუმრები გადარჩნენ სამ მომენტს, როცა მსაჯი უკვე მზად იყო ცენტრისკენ გაეშვირა ხელი. დათუნაშვილის, მაისურაძისა და ბარქაიას გარღვევები თითქმის 100-პროცენტიან გოლს ნიშნავდა, მაგრამ ბურთი არა და არ გავიდა მეტოქის კარში, თანაც ერთხელ შაპოვალენკომ სასწაულით გადაარჩინა თავისი გუნდი…
და აი, მაშინ, როცა მეორე გოლის გატანას თითქოს მხოლოდ “ფორმალური გაფორმება” აკლდა, მოსკოველებმა მოიგერიეს ბურთი, გაითამაშეს მოპირდაპირე საჯარიმო მოედანზე კომბინაცია და სტრელცოვმა ზუსტი, ძლიერი დარტყმით გაათანაბრა ანგარიში — 1:1.
დარჩენილ დროში მატჩი ისევე საინტერესოდ და დაძაბულად მიმდინარეობდა, როგორც მანამდე. “ტორპედოს|” საქმეები მინდვრის ცენტრში მნიშვნელოვნად გამოასწორა ლინევმა, რომელმაც შეცვალა ბატანოვი. და მაინც თამაშის სადავეები უმთავრესად დინამოელებს ეპყრათ ხელთ.
რა თქმა უნდა, ჩვენს გუნდს შეეძლო მატჩის მოგება და იგი მხოლოდ ფრეს დასჯერდა, მაგრამ ბოლოსდაბოლოს გუშინდელი თამაშის მნიშვნელობა მარტო ქულა არაა. მთავარია ის, რომ მაყურებელმა ნახა მატჩი, რომელმაც მას დიდი სპორტული და ესთეტიკური კმაყოფილება მოუტანა, ხოლო ახალგაზრდობამ კი გაგვიმართლა. ეს კი ძალზე ბევრს ნიშნავს.
ბ. ქორქია.

Газета «ФУТБОЛ» (Москва) от 31 октября 1965 года:

ТРЕТЬЕГО НЕ ДАНО…
Пока киевляне, к нашему общему удовольствию, успешно прошли еще один тур розыгрыша Кубка победителей кубков европейских стран, «Торпедо» провело очень важный матч в Тбилиси. Надо сказать, что грузинская команда, как правило, успешно (особенно дома) играет с автозаводцами. На сей раз команды разошлись, забив по одному голу и получив по одному очку.
Обе команды были вынуждены несколько перекроить составы, ибо они откомандировали своих лидеров в сборную. Поэтому матч превратился в своего рода смотр резервов. Но если у «Торпедо», за исключением вышедшего во втором тайме Ленева, выступали достаточно обстрелянные бойцы (хотя многие из них молоды по возрасту), то у тбилисцев Г.Качалин показал, что его труды не пропали зря. Чилидзе, Рехвиашвили, Хартишвили, Илиади, Хуцишвили, Майсурадзе показали себя с хорошей стороны. Именно Хуцишвили с Майсуразде и создали гол, который впоследствии сквитал Стрельцов.
Итак, «Торпедо» снова вышло вперед, и киевляне очутились в позиции «догоняющего». Посмотрим, как сложится борьба, когда киевляне, находящиеся сейчас, по-видимому, на пике формы, выйдут вперед (в случае победы в отложенном матче). В этой ситуации, бесспорно, много должно быть отнесено к разделу психологии.
Юрий ВАНЬЯТ.

Газета «Труд» (Москва) от 24 октября 1965 года:

Торпедо» теряет очко.
Теперь уже совершенно ясно, что золотые медали нынешнего футбольного года достанутся либо динамовцам Киева, либо автозаводцам столицы. Турнирная ситуация более предпочтительна для киевлян, которые все встречи, кроме одной, проведут дома. В то же время «Торпедо» лишь один матч сыграет в Москве, а остальные на чужих полях, причем среди выездов – матчи в Минске и Ростове. И, конечно, вчерашняя 23 октября дуэль с прошлогодним чемпионом – тбилисцами, являлась для «Торпедо» исключительно важной. Несмотря на плохое турнирное положение экс-чемпиона, было ясно, что сильная тбилисская команда рассматривает встречу с «Торпедо» как принципиальный спортивный спор.
Обе команды не имели на сей раз примерно 30 процентов игроков основного состава. Уже на 3-й мин. Майсурадзе передает мяч на правый фланг к Хуцишвили, и тот открывает счет. До перерыва тбилисцы создали еще несколько очень хороших ситуаций, но не сумели их реализовать.
Второй тайм. «Торпедо» пытается наладить контригру. И на 9-й мин. прорвавшийся Стрельцов выравнивает счет. Несколько моментов упускает Сергеев. Упорная борьба в оставшееся время ничейного результата не изменила. Обе команды показали хороший футбол.